Nieuwsbrief Noi si Voi Januari 2026
Lieve vrienden, donateurs, oud-vrijwilligers en belangstellenden.
“Het is in het geven dat wij ontvangen“
Graag praat ik jullie bij over de activiteiten in Roemenië.
De vorige nieuwsbrief is al weer van november 2024. Die nieuwsbrief is nu verhuisd naar ons archief. Ik, Hannah, ga u bijpraten over de activiteiten die het afgelopen jaar, 2025, hebben plaatsgevonden.
In 2025 heb ik 3 keer een bezoek gebracht aan het project. In januari, midden in de winter, met vrienden Jos en Gerrit. We hebben gekookt en gestookt. Gekookt voor de jongens, gezellig samen binnen bij de kachel en dat was wel stoken geblazen. Ja, er is niets anders dan hout! Ons doel was om de weefgetouwen, die in de coronatijd door de jongens waren weg gedaan, weer terug te vinden, om ze vervolgens te installeren in het nieuwe dagcentrum, dat de overheid in het dorp heeft gebouwd. Dat doel is gehaald. We zijn heel blij dat de weefgetouwen weer functioneren, het is zo’n mooie gestructureerde, rustgevende en eenvoudige activiteit . Prima voor een activiteitencentrum. Verder klusten we in en om de huisjes. Bij het ene huis aan een uitbreiding van het overdekte terras en in het huisje van Costel, een bewoner, werd door Jos nog een stuk laminaat gelegd. Ik, Hannah, controleerde de financiën en de status van de uitkeringen van de jongens. Een belangrijke vraag: wanneer moeten ze weer voor controle? Tja, want als dat niet op tijd gebeurt, zitten ze zonder inkomen!
Op verzoek van onze stichting hebben wij dominee Adi, uit Iasi, bereid gevonden om het dak van het jongenshuis te vervangen. Geheel zonder mijn aanwezigheid (hoe kan het) heeft Adi met 2 bevriende mannen in 1 week tijd het hele bitumen golfplaatjes dak eraf gehaald en voorzien van metalen dakplaten. We hebben er wat foto’s van waardoor je kan zien hoe omvangrijk deze klus was. Wat was ik blij dat ik dit allemaal niet meer hoefde aan te sturen! Met de watts app en een vertaalprogramma konden we samen de voorbereidingen goed doornemen. Dominee Adi, die iedere zomer een jongerenvakantie voor kinderen uit arme gezinnen organiseert, nodigde ook onze jongens uit. Heel attent! Uiteindelijk had Vasile net een baantje en is alleen Marian Durac mee geweest. Hij heeft zelf met dominee Adi afgesproken waar hij heen zou reizen en hoe laat ze elkaar zouden treffen. Super! Volgend jaar mag hij weer mee. Voor mij reuze fijn, ik kan me terug trekken en hun leventje gaat voort.
Bij het tweede bezoek, dat in juni plaats vond, was ik als coördinator gevraagd voor een groep Cliniclowns en reisden we langs verschillende tehuizen en dagactiviteitencentra. Er werd gespeeld voor zowel bejaarden als voor kinderen/jongeren. We verplaatsten ons via Bacau, naar Iasi, naar Tomesti en op t laatst ook naar het dorp waar de zorgboerderij staat: Gagesti. We logeerden in Bacau in het Hostel Holland (Van Associatia Betania, dat nu de zorgboerderij onder zijn hoede heeft). In Iasi in het stadscentrum en als laatste in mijn huis op het Roemeense platteland .
Marian en Costel waren mee en hielpen waar het kon. Voor hen ook een verzetje. Een mooie excursie met vriendelijke Nederlanders. Ze genieten er van! Je ziet ze er van groeien en dat is de bedoeling!
Mijn derde bezoek was in oktober, in Roemenië meestal nog een mooie maand, nog net voor de kou. Opnieuw heb ik een mooie klus met dominee Adi kunnen doen. Dit keer op het andere terrein, waar Costel woont en waar nog een caravan staat, die wat zorg nodig had. Met een afdak eroverheen kan deze caravan, onze logeer-accommodatie, nog weer enkele jaren mee. Adi had zijn zoon en Maria (die bij de stichting Izvor in Iasi woont), meegenomen en zo waren we met een mooie ploeg. Ook dit keer hielpen de jongens mee. Marian Durac kookte en bakte. Maria was voor wat afleiding en gezelligheid meegekomen en zij beitste ondertussen de vele balken en palen. Het was een fijne week met gezellige logees en een uitstekende sfeer.
Tja en wat er voor het komende jaar, 2026, op de planning staat…. Toch wel weer enkele bezoeken. Het eerste is volgende week al. En bij mijn bezoek in de zomer wil ik de jongens, mannen inmiddels, uitdagen om ergens naar toe te gaan. Een soort vakantie. Formuleren wat je wilt en wenst. Hoe realiseer je dat, wat heb je er voor nodig… wie vraag je mee.... Spannend!
Als Stichting Noi si Voi, dat betekent Wij en Jullie, blijven wij om deze lieve mensen, die in feite wezen zijn, heen staan. Zo lang dat mogelijk is! Spreekt dit u aan, dan bent u van harte welkom om een keer als vrijwilliger mee te reizen naar Roemenië! Meldt je dan aan bij mij.
Hartelijke groeten (ook namens de andere bestuursleden Jacques en Marleen),
Hannah