27 november 2018

Lieve mensen, vrienden van Noi si voi, 
Jullie weten uit het augustusbericht van Marleen (zie hieronder) dat de boerderij is gered en dat we weer kunnen werken aan de bestendiging van wat is. De boerderij is overgedragen aan asociatia Betania te Bacau. En dat voelt goed, reuze goed. Ik ben iedere keer weer verrast over de werken die zij tot stand brengen, over hun veerkracht hun profesionaliteit en hun liefde voor het werk.
Graag wil ik jullie met hen laten kennismaken, https://www.asociatiabetania.ro/nl/

Op 17 juli is de akte getekend. Op papier was de overname rond, in werkelijkheid begon het toen pas. Werken aan de voorwaarden die gesteld waren: de financiën. Er moest een bedrag bij om de kosten en de salarissen tot en met 2019 door te kunnen betalen. Een grote aktie die ik had opgezet is mede door jullie bijdragen geslaagd. Daarnaast heeft een fonds te weten: “ Stichting Zorgvandezaak” een grote donatie gedaan. Met deze financiële hulp hebben we de boerderij waardig over kunnen dragen. Nu is het de taak van Betania om het te managen. De Betti Foundation van Johan Ewijk, voormalig directeur van de Bettinehoeve en mede oprichter van de zorgboerderij, blijft erbij betrokken. Johan blijft beschikbaar vooral waar het gaat om adviseren over het geitenhouden, kaasmaken maken en kaas verkopen. Ook financiële ondersteuning, en zo nodig sponsering van materialen voor de kaasmakerij houden we in de gaten. 

En ik……..
Nu ik niet dagelijks op de boerderij hoef te zijn, zullen jullie, je afvragen wat ik nu zoal doe.
Laat ik een paar dingen noemen:
Afgelopen week hebben we een tocht gemaakt van 3 dagen om van de andere kant van Roemenië twee rasbokjes op te halen bij Laura Horja (mijn Roemeense vriendin,boerin). Laura heeft rasbokjes, maakt de papieren keurig in orde zodat ze zo bij ons in het register ingeschreven kunnen worden en de toestemming voor transport. Emiel, medewerker en onze cliënt Costel waren mee. Gezellige reisdagen met 2 overnachtingen. Een mooie excursie voor Emiel en voor Costel een fijn uitje.

De afgelopen periode ben ik enkele malen naar de provinciale overheid geweest om te informeren hoe momenteel de uitplaatsingsprocedure er voorstaat. Nog steeds wil Aurel graag in een gezin en voor Cataline lijkt me dit ook fijner. Voor Aurel wist ik een plek en inmiddels is Aurel uitgeplaatst in een gezin in Giurcani. Voor Catalina, zo heb ik vernomen komen er door nieuwe regelgeving ook op korte termijn mogelijkheden. Ik hou het in de gaten.

Elk weekend ga ik naar Iasi en verkoop daar kaas. Ik denk dat ik de helft van de weekproductie verkoop. Gisteren had ik een record en verkocht meer dan ik anders, in een heel weekend verkoop. De kaas raakt bekend, mensen gaan inslaan voor de winter en de salarissen stijgen. Volgend jaar kan de kaasprijs omhoog.

Dan ben ik druk met Marian Durac. (Marian is de jongeman die tot nu toe voor het ouderenproject kookte). Hij kan goed koken en wil wel kok worden. Na veel uitzoekerij, blijkt hij niet in te kunnen steken bij het tweede kans onderwijs. Eerst zal hij naar de school voor analfabeten moeten en een certificaat halen van klas 1 t/m 4. Deze school is in een andere stad. 1 oktober is Marian daar begonnen. Ik heb het met hem voorbereid, contacten gelegd met school, internaat, kerkelijke gemeenschap. Etc. Samen met Marian hebben we z’n kamer in het internaat schoongepoetst en ingericht. Nu donderdag heb ik er weer een afspraak. Omdat ik voor enkele maanden naar Nederland ga kijk ik wie mijn werk met Marian kan voortzetten. Vooral hulp bij geldzaken en tijdsbesteding is noodzakelijk. Noi si voi gaat hem financieel bijspringen. Zijn maandelijkse gehandicapten pensioen is namelijk lager dan hij aan het internaat moet afdragen. Ik ben blij dat we hem kunnen bijstaan. Het is zo’n moedig joch en hij wil zo graag leven……. hij wil ontdekken, werken…. hij is prettig in de omgang … laten we hem het beste wensen en hem niet vergeten.

Dan is er nog het trainingshuis in Giurcani waar Vasile en Gheorgithe wonen en waar het textielatelier is. Hier ben ik ook regelmatig te vinden. Ramona de vaste medewerker heeft een andere baan genomen. Na 8 jaar voor ons gewerkt te hebben is ze nu postbode op het dorp. Een nieuwe dame, Beatrice, diende zich aan. Samen met de jongens werken we haar in; vertellen we haar hoe het er toegaat en wat we van haar verwachten. Beatrice heeft lang in Italie gewerkt als medisch assistent in de verzorging van ouderen. Ze is gescheiden en woont nu bij haar moeder op het dorp, schuin tegenover de boerderij, naast het politiebureau. Ze is 49 jaar. 

Dan zijn er nog de twee´Tiny Eco huisjes´ naast mijn Roemeense huis op mijn terrein, waar we dit voorjaar, met een flinke ploeg vrijwilligers hard aan hebben gewerkt. Zo vlot als het toen ging zo langzaam gaat het nu. Ik kan wel wat maar heb toch regelmatig hulp nodig van iemand die sanitaire werkzaamheden kan oplossen, tegelzetters, iemand die kan lassen, kan graven enz. Stap voor stap…. Het wordt prachtig. Mijn vriendin Saar is gekomen om de gordijnen te maken. 

Dag lieve mensen, ik hoop dat jullie betrokken blijven of ook eens langskomen… . beetje helpen…… in de lammeren tijd – maart 2019. Samen met cliënten 100 lammeren voeden; 3 tot 4x per dag de fles. Een gezellige bezigheid.
Liefs en nogmaals bedankt. Hannah